Σκότωσα έναν Σκύλο στη Ρουμανία

Βουκουρέστι, Κωνστάντζα, Μπακάου, Γκοσμάνι

Μια τριανταπεντάχρονη Λατινοαμερικάνα καθηγήτρια στη Νορβηγία, που υποφέρει από κατάθλιψη, δέχεται την πρόταση για ένα ταξίδι στη Ρουμανία, τη χώρα καταγωγής του Μιχάι, ενός μαθητή της. Οι δυο τους ξεκινούν μαζί μια περιπέτεια στις εθνικές οδούς της Ευρώπης, σε ένα διαφορετικό balkan road trip με λατινοαμερικάνικες αποχρώσεις, όπου ο χρόνος αποκτά διαφορετική υπόσταση.

Ως μια άλλη Έστερ Γκρίνγουντ, η ανώνυμη πρωταγωνίστρια, που τοποθετεί τα χάπια κάτω από τη γλώσσα της σαν να λαμβάνει μια ανάποδη, κρυμμένη όστια, προσφέρει με τις περιγραφές της μια βαθιά καταβύθιση στον κόσμο της ψυχικής υγείας και της κατάθλιψης. Νεφελώματα μεμβρανών και αστερισμοί οργάνων... Ορυχεία κυττάρων... Ίνες νεύρων και ζωντανές πλεξίδες που πάλλονται και εκπέμπουν θερμότητα μπλέκονται σε μια ιστορία που ταξιδεύει στο σύμπαν της γυναικείας μοναξιάς και της ατομικής ευημερίας.

Με πρόζα που πολλές φορές παραπέμπει σε ποιητικό λόγο, η Κλαούδια Ουγιόα Ντονόσο αφηγείται στον δικό της κυκλικό χρόνο έναν κόσμο προσφυγιάς και προσωπικής κατάρρευσης. Παρά το τέλμα στο οποίο τοποθετεί την πρωταγωνίστριά της, η Περουβιανή συγγραφέας καταφέρνει να κινείται ανάμεσα στην απογοήτευση και την ελπίδα.

Αυτό είναι ίσως κι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της πολυεπίπεδης αφήγησής της: χωρίς να ενδίδει στην απειλή της κυριολεξίας ή του άγχους της εξήγησης, επιτρέπει στους αναγνώστες να ερμηνεύσουν τις εμπειρίες που καταγράφει ως λάμψεις φωτός και να φανταστούν πιθανότητες, σε αυτή την πεισματική επιμονή της ίδιας της ζωής.